Yakalamak için bu kalkınmayı durmadan koş,
Ekmeği kestiğin bütün yaralara bandırıp
Uygarlar uymuş sözüne, hırçınca koş, önün boş
Varsa da karşında biri, aş kökünü yandırıp
...
Ver durmadan gelenlere kulakta çınlayan söz
Bakma sakın arkana, koynunu sonsuza dek aç
Kaçtığın arkanda kala binlerce yaşaran göz
Sesi çıkanların başı gökten asılı sarkaç
...
Durma da koş yoksa gider duman saçan araçlar
Burkulursa ayakların yüzü koyun yatarsın
Sırtında da çıkınca yaktığın o dinç ağaçlar
Kararttığın topraklara birinci kez bakarsın
Attila Timuçin KızılhanoğuzKayıt Tarihi : 25.03.2026 21:56:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.



