Alagöz Şiiri - Attila Timuçin Kızılhanoğuz

Sapsarı yıldızların altında gezerken akşam
Karşıdaki yolda giden bir alagözü gördüm
Gizemli gözlerinde vardı görkemli bir yaşam
Karşı yana geçip o gözlerin adını sordum

Düşün, denizdesin de kalmış dudakta tuz tadı
Az önce doğmuşçasına birazcık ıslak yüzün
Birden de yağmur başına serpilmeye başladı
Odur adı karşı yolda yürüyen alagözün

Düşün, yaşamsayıp gece yarısı baktın aya
Uğramak istedin obalara gelecek güzün
Ancak geri dönmek için kalmamış yol oraya
Odur adı karşı yolda yürüyen alagözün

Düşün, ölüyorum demiş çok yakın bir arkadaş
Gittin ağızda kalmasın diye senin son sözün
Ancak yetişmemişsin de konulmuş üstüne taş
Odur adı karşı yolda yürüyen alagözün

Düşün, derince bir soluk alıp içinde tuttun
Ancak uzun bu yolculukta kopmuş özden özün
Varınca karşıya adını sormayı unuttun
Odur adı karşı yolda yürüyen alagözün