Sanata ve sanatçıya değer veririm. Kimliğe değil, hisse bakarım. Irk, dil, din, mezhep benim için ölçü değildir. Bir eser bana dokunuyorsa, gerisi benim gözümde yok hükmündedir.
Kim ne düşünür, ne söyler umurumda değil. Benim terazim nettir: içim ...


14.11.2026 - 09:29
"Her şeyi unut ve sadece hayatını yaşamaya bak"
10.11.2026 - 19:55
Dürüst insanın
dostundan çok eleştireni olur.
Çünkü o,
kimsenin hoşuna gideni değil,
doğru bildiğini söyler.
Eğilmez, bükülmez,
menfaat uğruna susmaz.
Ve unutmayın;
Doğru insanı herkes sevmez,
ama zaman kimin haklı olduğunu mutlaka gösterir.
Muhsin Yener
08.11.2026 - 13:30
Şiir yazmak için edebiyat öğretmeni olmaya gerek yok. Şiir, diploma işi değil; gönül, duygu ve düşünce işidir.
İnsan bazen biriktirdiklerini birkaç kelimeyle anlatır. Kimi zaman bir sızı, kimi zaman bir özlem, kimi zaman da bir hayat tecrübesi şiire dönüşür.
Şiir yazmak için edebiyat bilmek şart değildir; yüreğinde söyleyecek sözü olmak yeterlidir.
Muhsin yener
15.10.2026 - 12:12
Şiir yazmayı seviyorum; çünkü insanın bazen anlatamadıklarını dizelerle anlatabileceğine inanıyorum. Yazdığım şiirlerle okuyanlara bir şeyler hissettirmek, düşündürmek ve yaşananlardan ders çıkarmalarına vesile olmak istiyorum. Kimi zaman kendi yaşadıklarımızı, kimi zaman da çevremizdeki insanların başından geçen olayları şiirlerime taşıyorum. Amacım, yaşananları gün ışığına çıkarmak, unutulmaması gerekenleri hatırlatmak ve her şiirimde okuyanın yüreğine dokunabilecek bir mesaj bırakmak.
Dilerim yazdığım dizeler, okuyanların gönlünde bir yer bulur; düşündürür, duygulandırır ve hayata başka bir gözle bakmalarına vesile olur saygı ve sevgilerimle.
Muhsin yener
15.10.2026 - 12:12
Şiir yazmayı seviyorum; çünkü insanın bazen anlatamadıklarını dizelerle anlatabileceğine inanıyorum. Yazdığım şiirlerle okuyanlara bir şeyler hissettirmek, düşündürmek ve yaşananlardan ders çıkarmalarına vesile olmak istiyorum. Kimi zaman kendi yaşadıklarımızı, kimi zaman da çevremizdeki insanların başından geçen olayları şiirlerime taşıyorum. Amacım, yaşananları gün ışığına çıkarmak, unutulmaması gerekenleri hatırlatmak ve her şiirimde okuyanın yüreğine dokunabilecek bir mesaj bırakmak.
Dilerim yazdığım dizeler, okuyanların gönlünde bir yer bulur; düşündürür, duygulandırır ve hayata başka bir gözle bakmalarına vesile olur saygı ve sevgilerimle.
Muhsin yener
10.10.2026 - 21:40
Muhsin Yener | İzmirli Şair ve Yazar
Muhsin Yener, İzmir'de yaşayan şair ve yazardır. Şiirlerinde insan sevgisini, dostluğu, emeği, adaleti, umudu ve Anadolu'nun kültürel değerlerini yalın, samimi ve güçlü bir anlatımla işler.
Yıllar içinde kaleme aldığı yüzlerce şiir ve denemeyle okurlara ulaşan Muhsin Yener'in eserleri, başta Antoloji.com olmak üzere çeşitli dijital platformlarda yayımlanmaktadır. Yazılarında toplumsal duyarlılığı, vicdanı ve insana olan inancı ön planda tutar.
Edebiyata bakışını “Önce insan” anlayışı şekillendirir. Yaşar Kemal'in Anadolu sevgisi, Nâzım Hikmet'in insanı merkeze alan evrensel bakışı ve halk edebiyatının güçlü geleneği, şiir dünyasına ilham veren önemli kaynaklardır.
Şiirin yalnızca bir sanat dalı değil; insanları birbirine yaklaştıran, umut veren ve yaşamı anlamlandıran güçlü bir ifade biçimi olduğuna inanır.
Edebî İlkesi
“Kelimeler geçicidir; gönülden çıkan duygu ise kalıcıdır.”
Amacı
Türk edebiyatına kalıcı eserler kazandırmak, okurlarına umut olmak ve gelecek kuşaklara insana, doğaya ve yaşama dair iz bırakan şiirler bırakmak.
Muhsin Yener
İzmir, Türkiye
15.08.2026 - 23:09
Muhsin Yener; şiir, edebiyat, hayat, insan ilişkileri ve toplumsal konular üzerine yazılar kaleme almaktadır. Yazılarında Anadolu kültüründen, insanın yaşam mücadelesinden, sevgiden, özlemden ve hayata dair gözlemlerden izler bulunmaktadır.
Abidin oğlu Ayan Halil oğlu Hüseyin, Hüseyin’in oğlu Muhsin Yener
15.08.2026 - 21:33
Ey Hayat
Ey hayat...
Sanki bana inat
hızlı gidiyorsun.
Bir rüya gibi
geçip gidiyorsun da
ardında bıraktıklarını
hiç sormuyorsun.
Biraz yavaşla...
Özleyip de sarılamadıklarım var,
gözlerine bakıp
“İyi ki varsın” diyemediklerim...
Söyleyip de söyleyemediklerim,
yarım kalmış cümlelerim,
içimde büyüttüğüm
nice özlemlerim var.
Daha anlatacaklarım var hayata,
daha susacaklarım...
Daha yaşayamadığım günler,
daha sarılamadığım insanlar,
daha söyleyemediğim
“İyi ki”ler var.
Daha bir akşamüstü
aynı masada oturup
eski günleri konuşacaklarım,
birlikte susacaklarım var.
Ey hayat...
Öyle hemen geçip gitme.
Beni benden alıp
aceleyle savurma yılların arasına.
İnsan bazı insanlara
bir ömür sarılmak ister;
ama ömür,
bazen bir sarılmaya bile
yetmiyor.
Sen yine de yavaşla...
Çünkü benim
özleyip de sarılamadıklarım,
sevdiğimi söyleyemediklerim,
içimde yarım kalanlarım
ve hâlâ kalbimde
yaşattıklarım var.
Ey hayat...
Biraz yavaşla.
Daha doyamadığım sevdiklerim,
daha tamamlayamadığım hikâyelerim,
daha yaşayamadığım
güzel günlerim var.
Rüya gibi geçip gitme...
Çünkü ben,
daha sana söyleyeceklerimi
bitirmedim.
Muhsin Yener
15.08.2026 - 10:53
Kördüğüm
Seni öyle sevmiştim ki,
damarlarımda oluk oluk akan kan kadar.
Sana öylesine tapmıştım ki,
kulların Tanrı’ya taptığı kadar.
İçimdeki sıcaklık,
yaşantımın her anı,
kalbimin her atışı
sendin sanki.
Senden bir esinti,
her dem esen bir rüzgâr…
Sararıp düşen her yaprak,
ismini fısıldar gibi.
Sen öyle girmiştin ki içime,
kanıma, ruhuma
işleyecek kadar.
Öylesine bir bütün olmuştum ki seninle,
tırnağın etten ayrılamayacak
parçası kadar.
Hep seninle olabilmek,
senin varlığını duyabilmek,
yanımda olmanı istemek…
Bu ne yüce bir aşktır ki
kördüğüm olmuşum seninle;
çözüldükçe
daha çok düğümlenecek kadar.
Muhsin Yener
09.08.2026 - 10:37
Aptallara değil,
salaklara tahammül seviyem düşük.
Çünkü aptal,
bilmediğini bilmeyebilir…
Ama salak,
gerçeği gözünün önünde görür,
yine de anlamamak için
elinden geleni yapar.
07.08.2026 - 11:05
Ben arabayla yolda giderken kornaya bile basmam. Çünkü oradaki birinin söyleneceği kötü bir sözün, dönüp dolaşıp ona geri döneceğine inanırım.
Muhsin yener
06.08.2026 - 20:48
Siyaset Kirlendi
Siyaset kirlendi...
Öyle kirlendi ki,
Vicdan sustu,
Dürüstlük başını öne eğdi.
Temiz eller çekildi meydanlardan,
Kirli hesaplar yürüdü alkışlarla.
Doğru söyleyen yalnız kaldı,
Eğilenler ise yükseldi.
Namusun yükü ağır geldi bu düzene,
Onurun sesi kalabalıkta kayboldu.
Dürüst insanlar,
Kirlenmemek için uzak durdu siyasetten.
Ama unutuldu bir gerçek:
İyiler çekildikçe,
Kötüler çoğaldı.
Bir gün elbet
Makamlar değil, vicdan konuşacak.
Koltuklar değil, emek değer görecek.
Ve siyaset,
Yeniden halkın alın teriyle,
Onuruyla ve doğruluğuyla anılacak.
Muhsin Yener
02.08.2026 - 11:16
Zamanın Hükmü
Her şey bozulur.
Kırılır, dökülür, çürür, toza dönüşür.
Çünkü var olan her şey, kendi sonunu içinde taşır.
İnsan eserleriyle ölümsüzlüğü arar; taşa, demire, söze tutunur. Ama zaman, hiçbir şeye düşman olmadan hepsini aynı sessizlikle aşındırır.
Ne güç kalıcıdır, ne servet, ne de ihtişam...
Zamanın karşısında hiçbir şey direnemez.
Belki de insana düşen, zamana meydan okumak değil; onun geçiciliğini bilerek anlamlı bir iz bırakabilmektir.
Muhsin Yener
01.08.2026 - 11:34
Biz Ölenlerden Öğrendik
Biz ölenlerden öğrendik;
gidenlerin
bir daha dönmediğini...
Bir sesleri kaldı kulaklarımızda,
bir tebessümleri hatıralarımızda,
bir de özlemleri
yüreğimizin en sessiz köşesinde.
O yüzden
çiçeksiz bırakmayalım onları,
susuz bırakmayalım toprağını,
duasız bırakmayalım ruhlarını.
Çünkü insan,
unutulduğu gün
ikinci kez ölür.
Hatırlamak vefadır,
dua rahmettir,
sevgi ise
ölümü bile aşan en güzel izdir.
Muhsin Yener
01.08.2026 - 11:22
Daldım Gittim Usta..!
Daldım gittim, usta...
Gecenin parlament maviliğine.
Biraz hüzün vardı,
biraz da tebessüm.
Hiç kendime sormadım
içimde ne düşündüğümü.
Sadece düşündüm...
Günahlarımı.
Muhsin Yener
31.07.2026 - 15:48
SEVMEKLE BAŞLAR HER ŞEY
Sevin...
Komşunuzu,
arkadaşınızı,
bir kapının önünde sessizce bekleyen kediyi,
sadakatiyle gözlerinize bakan köpeği...
Sevin bütün canlıları.
Ama zalimliği,
merhametsizliği,
insanlığını yitirmiş yürekleri
çevrenizde barındırmayın.
Yaşlıları sevin mesela...
Onlarla oturun,
çaylarını paylaşın,
yarım asırlık hikayelerini dinleyin.
Çünkü bazı insanlar
bir ömre sığmış kitaplar gibidir;
okunmayı beklerler.
Göz ardı etmeyin
yüreğinizdeki güzellikleri.
İnsanın en uzun yolculuğu,
kendi kalbine yaptığı yolculuktur.
Biraz anlayış,
biraz hoşgörü,
biraz da sevgi...
Belki de ihtiyaç duyduğumuz her şey budur.
Kalplerimizin sıcaklığı yeter aslında;
Birbirimizi kabullenmeyi,
birbirimizi sevmeyi
başarabilirsek...
Dünya,
hepimize yetecek kadar güzel.
Muhsin Yener
30.07.2026 - 23:37
Dünya Kadınların Omuzlarında Dönüyor
Bir toplumun geçmişine bakmak istiyorsanız, kadınların hayatına bakın. Çünkü tarih, çoğu zaman savaşları, hükümdarları ve büyük olayları yazar; ama hayatı ayakta tutan kadınların sessiz emeğini yeterince anlatmaz.
Bir zamanlar Anadolu'nun köylerinde gün, daha güneş doğmadan başlardı. Kadın önce ocağı yakar, sonra suyu hazır ederdi. Çamaşırlar elde yıkanırdı. Bulaşıklar elde yıkanırdı. Köy sabunu; zeytinyağı, kül suyu ve daha sonraları kostik kullanılarak yapılır, en büyük temizlik malzemesi olurdu. Çocuk bezleri çamaşır makinesine değil, leğene girer, sabırla ovulur, durulanır, güneşte kurutulurdu.
Ev işi bitmezdi. Tarlaya gidilir, çapa yapılır, ekin toplanırdı. Koyuna, kuzuya, davara bakılırdı. Tavuklar yemlenir, inek sağılır, odun taşınırdı. Bir yandan bebek emzirilir, bir yandan çocuk sırtında taşınırdı. Evlerde su tesisatı olmayan yıllarda, çeşmeden ya da kuyudan ibriklerle su taşınırdı. Tuvalet temizlenir, bezleri yıkanır, yemek hazırlanır, ekmek yapılırdı. Gün biterdi ama kadının işi bitmezdi.
O kadınlar çoğu zaman yaptıkları işleri "fedakârlık" olarak görmezdi. Çünkü onlar için bunlar hayatın doğal akışıydı. Fakat bugün geriye dönüp baktığımızda anlıyoruz ki, o görünmeyen emek, aslında bir ülkenin temelini oluşturan en büyük güçlerden biriydi.
Zaman değişti.
Teknoloji gelişti. Çamaşır makinesi, bulaşık makinesi, elektrikli ev aletleri günlük hayatı kolaylaştırdı. Kız çocuklarının eğitim olanakları arttı. Üniversitelerin kapıları daha fazla kadına açıldı. Kadınlar yalnızca evin değil, hayatın her alanının vazgeçilmez bir parçası hâline geldi.
Bugün kadınlar otomobil kullanıyor. Doktor oluyor, insanların hayatını kurtarıyor. Mühendis oluyor, köprüler, yollar, fabrikalar tasarlıyor. Öğretmen oluyor, nesiller yetiştiriyor. Polis oluyor, asker oluyor, hâkim oluyor, savcı oluyor, bilim insanı oluyor, Milletvekili Başbakan Belediye başkanı Vali Kaymakam oluyor, yazar oluyor, sanatçı oluyor, girişimci oluyor. Belediyelerde, üniversitelerde, laboratuvarlarda, tarlalarda, fabrikalarda, hastanelerde ve gökyüzünde pilot olarak görev yapıyor.
Ancak değişmeyen bir gerçek var: Kadınlar hâlâ üretmeye, emek vermeye ve toplumu ayakta tutmaya devam ediyor.
Elbette geçmişte kadınların yaşadığı zorlukları romantikleştirmek doğru değildir. O yıllar ağır çalışma koşullarının, sınırlı imkânların ve çoğu zaman görünmeyen emeğin yıllarıydı. Bugün ise hedefimiz, kadınların hem eğitimde hem çalışma hayatında hem de aile yaşamında eşit fırsatlara sahip olduğu bir toplum oluşturmaktır.
Bir milletin gelişmişliği, kadınlarının ne kadar özgür, ne kadar eğitimli ve ne kadar güçlü olduğuyla ölçülür. Çünkü kadın yalnızca bir birey değildir; aynı zamanda bir anne, bir öğretmen, bir üretici, bir yol gösterici ve geleceği şekillendiren en önemli güçlerden biridir.
Geçmişin emekçi kadınlarına duyduğumuz saygı ile bugünün başarı hikâyelerini bir araya getirdiğimizde görüyoruz ki; değişen sadece kullanılan araçlar olmuştur. Değişmeyen ise kadının emeği, sevgisi, sabrı ve üretkenliğidir.
Bu yüzden belki de şu cümleyi gönül rahatlığıyla söyleyebiliriz:
Dünya kadınların ayaklarının üzerinde değil; onların emeği, bilgisi, sevgisi ve omuzlarında yükselmeye devam ediyor.
Muhsin Yener
30.07.2026 - 23:36
Dünya Kadınların Omuzlarında Dönüyor
Bir toplumun geçmişine bakmak istiyorsanız, kadınların hayatına bakın. Çünkü tarih, çoğu zaman savaşları, hükümdarları ve büyük olayları yazar; ama hayatı ayakta tutan kadınların sessiz emeğini yeterince anlatmaz.
Bir zamanlar Anadolu'nun köylerinde gün, daha güneş doğmadan başlardı. Kadın önce ocağı yakar, sonra suyu hazır ederdi. Çamaşırlar elde yıkanırdı. Bulaşıklar elde yıkanırdı. Köy sabunu; zeytinyağı, kül suyu ve daha sonraları kostik kullanılarak yapılır, en büyük temizlik malzemesi olurdu. Çocuk bezleri çamaşır makinesine değil, leğene girer, sabırla ovulur, durulanır, güneşte kurutulurdu.
Ev işi bitmezdi. Tarlaya gidilir, çapa yapılır, ekin toplanırdı. Koyuna, kuzuya, davara bakılırdı. Tavuklar yemlenir, inek sağılır, odun taşınırdı. Bir yandan bebek emzirilir, bir yandan çocuk sırtında taşınırdı. Evlerde su tesisatı olmayan yıllarda, çeşmeden ya da kuyudan ibriklerle su taşınırdı. Tuvalet temizlenir, bezleri yıkanır, yemek hazırlanır, ekmek yapılırdı. Gün biterdi ama kadının işi bitmezdi.
O kadınlar çoğu zaman yaptıkları işleri "fedakârlık" olarak görmezdi. Çünkü onlar için bunlar hayatın doğal akışıydı. Fakat bugün geriye dönüp baktığımızda anlıyoruz ki, o görünmeyen emek, aslında bir ülkenin temelini oluşturan en büyük güçlerden biriydi.
Zaman değişti.
Teknoloji gelişti. Çamaşır makinesi, bulaşık makinesi, elektrikli ev aletleri günlük hayatı kolaylaştırdı. Kız çocuklarının eğitim olanakları arttı. Üniversitelerin kapıları daha fazla kadına açıldı. Kadınlar yalnızca evin değil, hayatın her alanının vazgeçilmez bir parçası hâline geldi.
Bugün kadınlar otomobil kullanıyor. Doktor oluyor, insanların hayatını kurtarıyor. Mühendis oluyor, köprüler, yollar, fabrikalar tasarlıyor. Öğretmen oluyor, nesiller yetiştiriyor. Polis oluyor, asker oluyor, hâkim oluyor, savcı oluyor, bilim insanı oluyor, Milletvekili Başbakan Belediye başkanı Vali Kaymakam oluyor, yazar oluyor, sanatçı oluyor, girişimci oluyor. Belediyelerde, üniversitelerde, laboratuvarlarda, tarlalarda, fabrikalarda, hastanelerde ve gökyüzünde pilot olarak görev yapıyor.
Ancak değişmeyen bir gerçek var: Kadınlar hâlâ üretmeye, emek vermeye ve toplumu ayakta tutmaya devam ediyor.
Elbette geçmişte kadınların yaşadığı zorlukları romantikleştirmek doğru değildir. O yıllar ağır çalışma koşullarının, sınırlı imkânların ve çoğu zaman görünmeyen emeğin yıllarıydı. Bugün ise hedefimiz, kadınların hem eğitimde hem çalışma hayatında hem de aile yaşamında eşit fırsatlara sahip olduğu bir toplum oluşturmaktır.
Bir milletin gelişmişliği, kadınlarının ne kadar özgür, ne kadar eğitimli ve ne kadar güçlü olduğuyla ölçülür. Çünkü kadın yalnızca bir birey değildir; aynı zamanda bir anne, bir öğretmen, bir üretici, bir yol gösterici ve geleceği şekillendiren en önemli güçlerden biridir.
Geçmişin emekçi kadınlarına duyduğumuz saygı ile bugünün başarı hikâyelerini bir araya getirdiğimizde görüyoruz ki; değişen sadece kullanılan araçlar olmuştur. Değişmeyen ise kadının emeği, sevgisi, sabrı ve üretkenliğidir.
Bu yüzden belki de şu cümleyi gönül rahatlığıyla söyleyebiliriz:
Dünya kadınların ayaklarının üzerinde değil; onların emeği, bilgisi, sevgisi ve omuzlarında yükselmeye devam ediyor.
Muhsin Yener
24.07.2026 - 10:59
Bir insanın değerini, okuduğu okul değil; kendini ne kadar geliştirdiği belirler.
Yaşar Kemal, Orhan Kemal ve Kemal Tahir, eksik kalan örgün eğitimlerine rağmen Türk edebiyatına ölümsüz eserler kazandırdılar.
Nazım Hikmet, Orhan Veli, Cemal Süreya, Edip Cansever, Turgut Uyar, Cahit Zarifoğlu, Attilâ İlhan, Can Yücel, Oğuz Aral ve Latif Demirci ise bize şunu gösterdi: Başarıyı yalnızca diploma değil; çok okumak, çok düşünmek ve üretmek getirir.
Okul insana yol gösterir; ama insanı asıl büyüten, kendini geliştirme azmi ve öğrenme tutkusudur.
Muhsin Yener
24.07.2026 - 09:35
Sanal Âlem
Sanal âlemde, yüzünü hiç görmediğiniz insanlarla tanışacaksınız.
Kendinizi anlatacaksınız...
Belki de kimseye söyleyemediğiniz en özel sırlarınızı bile emanet edeceksiniz.
Güleceksiniz.
Samimi olacaksınız.
Öyle ki, bir gün onunla konuşmadığınızda içinizde bir eksiklik hissedeceksiniz.
Zaman gelecek...
Kavgalar olacak, tartışmalar yaşanacak.
Ve sonra...
En acısı ne, biliyor musunuz?
Unutulacaksınız.
Muhsin Yener
23.07.2026 - 23:29
Nirvana
Derler ki;
Nirvana,
ruhun dünyaya
bir daha dönmesini gerektirmeyecek
olgunluğa erişmesidir.
Öyleyse,
benim yolum
oraya çıkmalı.
Çünkü
bu dünyanın yükünü,
acılarını,
özlemlerini
ve insanın insana ettiklerini
bir kez daha yaşamaya
gücüm kalmadı.
Nirvana'ya ulaşmam şart...
Bu eziyeti
bir daha
çekemeyeceğim.
Muhsin Yener
23.07.2026 - 23:24
Nirvana
Derler ki; Nirvana, ruhun dünyaya bir daha dönmesini gerektirmeyecek olgunluğa erişmesidir.
Öyleyse, benim yolum oraya çıkmalı.
Çünkü bu dünyanın yükünü, acılarını, özlemlerini ve insanın insana ettiklerini bir kez daha yaşamaya gücüm kalmadı.
Nirvana'ya ulaşmam şart... Bu eziyeti bir daha çekemeyeceğim.
Muhsin Yener
23.07.2026 - 14:07
Hayatta önem verdiğim bazı değerler var...
Hayatta önem verdiğim
bazı değerler var.
Cenaze namazına
yarım saat önceden gider,
aile yakınlarına
başsağlığı dilerim.
Tabuta omuz vermeyi,
mezarlığa kadar eşlik etmeyi
görev bilirim.
Cenaze evine de,
hasta ziyaretine de
elim boş gitmem.
"Harman yel ile,
düğün el ile olur" derler.
Ben de bu söze uyar,
çağrıldığım düğünlere,
mühim bir meşguliyetim yoksa
gitmeye çalışırım.
Çünkü bunlar
sadece birer gelenek değildir.
Saygının,
vefanın,
paylaşmanın
sessiz ama en güçlü ifadesidir.
Bizi biz yapan;
örfümüz,
âdetimiz
ve töremizdir.
Bu değerleri yaşatabildiğimiz sürece
insanlığımız da yaşayacaktır.
Muhsin Yener
20.07.2026 - 20:36
İşim var. Gücüm var.
Eşim, bir kızım, bir oğlum, bir damadım var.
Sevgi dolu bir ailem, kıymetli dostlarım ve arkadaşlarım var.
Sıcak bir yuvam, en önemlisi de sağlıklı bir yaşamım var.
Bütün bunlar bana Rabbimin sayısız nimetlerini hatırlatıyor.
Şükrediyorum ve biliyorum ki, insan sahip olduklarının kıymetini bildikçe gerçek zenginliğe ulaşır.
Elhamdülillah… Allah'ın lütfuna mazhar olabilmek en büyük nimettir. Rabbim şükrümüzü daim eylesin. Amin.
Muhsin Yener
Toplam 259 mesaj bulundu