9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Uyanırken, ruhuma parlayan altın yıldız,
Gece karanlığı, yahut ikindi vakitleri, bütün anlar başkalaştı artık,
Yönelirsin ansızın, neşe bulmaya,
Soluduğun havadan, kokladığın çiçekten.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta