Uyandım Şiiri - Yorumlar

Uyandım… gecenin susturduğu bütün sesler sabahın eşiğinde adını fısıldıyordu.

Bir sen vardın içimde, sanki yıllardır kapalı duran eski bir mabedin kandili gibi; sessiz, ama bütün karanlığı yenecek kadar derin.

Gözlerini düşünmedim sadece, onlarda kaybolan yolumu da aradım. Bir bakışının gölgesine sığındı içimde üşüyen bütün mevsimler.

Sabahın ilk ışığı vururken perdeye, sandım ki sen dokundun tenime. Rüzgâr bile senden haberliydi; saçlarımda dolaşıp adını bırakıyordu usulca.