Ütopik Dünya II Şiiri - Enes Papağan

Belki her şey bittikten sonra,
O ütopik dünyada,
Sonsuz huzura ereriz.
Sabahları uyanmanın keyif verdiği,
Çiçekler eşliğinde ki aydınlıkta,
Ellerimiz bir gezeriz.

Belki orada her şey daha güzel olur.
Tıpkı bir arının papatyaya konması gibi,
Sende yanıma konarsın.
Sarı saçlarınla, elma yanaklarınla,
Elime kağıt kalem aldırır,
Şiir olur defterimde kalırsın.

Belki her şey bittikten sonra,
Senide yanıma verirler.
Ütopik dünyadaki en mutlu kişi olurum.
Birlikte inceleriz oradaki mavi suları,
Güzel kokulu tatlı tomurcukları.
Ama ben yine gözlerine bakar dururum.