Seni benden ayıran dünya utansın
Yazan kalem ile kader utansın
İçime ateş salan aşk utansın
kolsuz kanatsız koyan utansın
Gözlerimdeki ışığını çalan nur utansın
Dokunduğum teninde ki ter utansın
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta