Utanır Şiiri - Onur Akay

Dokunmadan bu kalbin buzlarını erittin
Gözünün ışığını gören alev kıskanır
O soğuk yıllarımı kalbimden alıp gittin
Öyle yakıyorsun ki saran ateş utanır

Yıllardır susuz kalan bedenimin canısın
Ömrümü baştan yazan kaderimin yanısın
Gözlerimin gördüğü aşk çeşmesi tadısın
Öyle akıyorsun ki yağan yağmur utanır

Gül bekleyen kalbimde benim eşsiz umudum
Yüreğime ekilen karanlıkta tek nurum
Yıllar sonra ruhumda yeşeren tek huzurum
Öyle açıyorsun ki kara toprak utanır

Gözünü yeni açan o ilk aşkın sesisin
Ruhuma can üfleyen en büyük hevesisin
Fırtınalı göğsümün en tatlı nefesisin
Öyle çakıyorun ki deli şimşek utanır