Üşüyorum Şiiri - Tayhan Cr

Üşüyorum ey yar,
Gece değil içimde büyüyen ayaz,
Bir adını anınca bile
Titriyor suskunluğum biraz.

Kırılmış bir dal gibiyim,
Rüzgâr nereye savursa oradayım.
Herkes yolunu buldu geçti,
Ben hâlâ sende yarım kaldığım yerdeyim.

Bir çift göçmen kuş geçti göğümden,
Onlara seni sordum sessizce.
Hiçbiri dönüp cevap vermedi,
Hasret kaldı yine içimde.

Ne bir limanım var,
Ne de dönecek bir kapım.
Adını kimseye söylemeden
Yıllardır seni taşıyan bir yalnızlığım.

Sen bilmezsin ey yar,
Bazı yangınlar kül olmaz.
Aradan ömür geçse bile
Bazı sevdalar unutulmaz.

Ben sustukça çoğaldın içimde,
Gittikçe daha çok kaldın bende.
Herkes bitti sandı bu hikâyeyi,
Bir tek yüreğim inanmadı gidişine.

Susarak sevmenin hikayesi Tayhan Cr