Usanmak Şiiri - Kamelya Demir

usanmak kötü şey
hayatından ve tüm sevdiklerinden
bir çırpıda tüm ömründe biriktirdiklerini
boşaltmak
sırtından bir uçuruma
ve cesaret bulamamak
onların ardından savrulmaya
ve saatler boyu dolaşmak
o izi olamayan yollarda
bir hayat ...
anılarla dolu sandığı oysa ömrün,
naftalin kokan günler saklı bezler içinde
...
kötü şey ,
kendi ömründe sanık olmak;
zincirleri beynine vurulmuş
darbe yetmez koparmaya
güç yetmez anlamaya..
oysa;
çok uzakta mıydı bilmem
ama benim dünyamdaydı
bir şiir ülkesi vardı
herkes her şeyi bilirdi
ve hayat
bir bulmaca değildi kimsenin avuçlarında
kimsede çok güçlü değildi diğerinden
aşk vardı bohçalarda saklı,
naftalinler bulaşmamış.
balkonlarda yetişirdi kızıl güller,
ve güllerin koynunda
en güzel notasıydı ney sesli şiirler...
o güller içinde
uçardı kanatları gümüşten bir kelebek
kendi coşkusunda bestelerdi notaları
bohçalardı baharında hayatları...
bilmezdi
usanmanın kışı bastıracak kanatlarına.
olsundu,
kendi ömrünün uçurumlarında uçan kelebeği
hiç sandıklarda bohçalanmadan uçsundu
sonsuz maviliklerde...