Istırap Şiiri - Kamelya Demir

ıstırap
ruhum
kaç kat daha giyineceksin üst üste
kaç kat daha giydireceksin bu bedeni
yanağının kenarına delip gamzeleri
kaç kez daha örseleyeceksin tenini
soyunsun bırak üsteleme
kalsın öyle çıplak
dokunsun rüzgar
kokunu alıp senden savursun
savrulsun ruhundaki ıstırap
..
zaman geçiyor
gün işledikçe nakşını ömrüme
cesaretim kırılmakta
kıymetlimsin
canımı yakan
acısını ruhunda saklayan...
kırılan dökülen ne varsa
hepsi yüreğimde
yamalasam diyorum neş'eye
yine de hüzün kalıyor ellerimde
parça parça topluyorum
kırılan sözlerin şehrinden
bütünü bulamıyor kalbinde kalbim.