Tomurcukları açmayacak gül bahçesi beklemekten,
Usandım!
Dağlarda çiçekler açacak diyenlerin yalanlarından,
Usandım!
Bir gün büyük ülke olacağız diyenlerin riyakarlıklarından,
Usandım!
Analar ağlamayacak,çocuklar ölmeyecek hamasetlerinden,
Usandım!
Kocaman bir aileyiz deyip, paramparça eden dillerden,
Usandım!
Küçük çıkarlar uğruna,geleceğimizi çalanlardan,
Usandım!
Bir günlük saltanat için,özgürlüğümüzü alanlardan,
Usandım!
Tertemiz insanların,saf duygularını istismar eden koca adamlardan,
Usandım!
Yediğimiz bir lokma ekmeğin,yarısını çalanlardan,
Usandım!
Her şey güzel olacak deyip,çirkinlikler içinde güzel aramaktan,
Usandım!
Yeşermesi umutsuz bahçeyi beklemekten,
Usandım!
Agaçtaki feryat figan eden bülbül sesinden,
Usandım!
Bu yürekten,kendimden,herkesten,
Usandım!
Durup durup da her gün seni özlemekten,
Usandım!
Atik Acar
Kayıt Tarihi : 25.2.2018 22:14:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!