Unuttun Sandım Şiiri - Sadık Kocabaş

UNUTTUN SANDIM
Yıllar vurdu geçti, çöktü omzum,
Gözümde fer bitti, söndü yıldızım.
İçimde dinmedi, sızlayan sızım;
Belki de sen beni unuttun sandım.

Aynada yabancı bir yüz bıraktım,
Ömrümün seline çaresiz aktım.
Kendi gençliğimi özümle yaktım;
Belki de sen beni unuttun sandım.

Gurbetin yükünü sırtıma aldım,
Tipiye tutuldum, kışta bunaldım.
Kuruyan yaprak gibi yollara daldım;
Belki de sen beni unuttun sandım.

"Sus" dedin kalbine, işitti özüm,
Lal oldu dilim de kalmadı sözüm.
Kalemsiz şaire ağlar bu gözüm;
Belki de sen beni unuttun sandım.

Dudaklar mühürlü, dilimde sükût,
Yıkıldı sığınağım, kalmadı umut.
Dedim ki: "Ey kalbim, sen de onu unut!
"Belki de sen beni unuttun sandım.