Unutmam Seni Ey Yar Şiiri - Gül Yıldırım

‎Gönül mülkümde gizli,  sevdan içimde yanar,
‎Yakıp kül eylesen de, unutmam seni ey yar.
‎Sevda hançeri vurur, ruhumda yaram kanar,
‎Damla damla döksen de,  unutmam seni ey yar.
‎​
‎Felek pusu kursa da,  yolumu bağlasa da,
‎Ayrılık hasretiyle,sinemi dağlasa da.
‎Feryadım fırtınayla, bendinden çağlasa da,
‎Ummanlara batsam da, unutmam seni ey yar.
‎​
‎Zemheri kışlarında,  erimez karındayım, Her nefes çekişinde ,ebedi zarındayım.
‎Aşkın kızgın çölünde, harlanan narındayım,
‎Külümü savursan da, unutmam seni ey yar.
‎​
‎Ecel sunsa zehiri, bade diye içerim
‎Bir damla kanın aksa, kendimden vazgeçerim.
‎Şu yalan dünyadan ben, bir tek seni seçerim,
‎Sonu ölüm olsada,  unutmam seni ey yar.
‎​
‎Gök kubbe yere inse, deryalar kurusa da,
‎Şu koca kainatı, sessizlik bürüse de.
‎Fani bedenim toprak, olup da çürüse de,
‎Toz olup savrulsam da, unutmam seni ey yar.
‎​
‎Gözlerimden yaş değil, aksa da damla kanlar,
‎Derdimi tarif etmez, ne kitaplar ne canlar.
‎Halimi ancak senin, aşkınla yanan anlar,
‎Ömrüm bitip sönse de, unutmam seni ey yar.
‎
‎Son nefesin demiyle,  adın kalsın dilimde,
‎Vuslatın gülü açsın,  şu titreyen elimde.
‎Mahşerin meydanında,  kurulan menzilimde,
‎Hesap günü gelse de,  unutmam seni ey yar.
‎
‎GÜL YILDIRIM ✍️
‎25..03. 2026