Unutma Şiiri - Salih Karagöz

Unutma
Sevenlere özür borçlusun
Bir dalı kırmak, ormanı incitmektir

Yetiş sen bendeki bu geceye
Sevmek mi ?
Sakla gündüze

Yok ki anlayan beni
Belki sen
Unutma
Bu aşka özür borçlusun
Sevenleri incitir ağlamam

Kör mü o geceler ?
Sabaha çok mu var ?
Gün ağarır ellerimde

Belki bizdik
İçtikçe deliren
Aşkın mevsimini kışa çeviren
Dön desem kim duyar ?
Kuşlardan önce

Unutma
Sevenlere özür borçlusun
Bir dalı kırmak, ormanı incitmektir