Unutamazsın Adımı Şiiri - Salim Erben

Gece ayazında yaktığım közüm,
Zeytin karasında saklanan özüm.
Sazın bam telinde inleyen sözüm;
Kırıp atsan da, unutamazsın adımı...

Lavanta kokusu sarar o yeri,
Âşıklar tepesi bilir sırrı, güzeri.
Cennet kapısından dönsen de geri;
Yollara baksan da, unutamazsın adımı...

Coşkûnî’yim, gayrı bu son avazım,
Kışa döndü baharım, ilkyazım, yazım.
Tozlu raflarda kalsa da kutsal sazım;
Defteri kapatsan da, unutamazsın adımı...

Salim der ki: derya olsan taşarsın,
Aşılmaz denen dağları aşarsın.
Her nefeste gölgem ile yaşarsın;
Silsen de, silsen de unutamazsın adımı...