Gece ayazında yaktığım közüm,
Zeytin karasında saklanan özüm.
Sazın bam telinde inleyen sözüm;
Kırıp atsan da, unutamazsın adımı...
Lavanta kokusu sarar o yeri,
Âşıklar tepesi bilir sırrı, güzeri.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta