Dallarımı gökyüzüne uzatırmışcasına bahar gelecek ve ben yine çiçek açacağım...
Dans eder gibi savrulacak yapraklarım esen rüzgarda. Güneşle büyüyecek, suyla doyacağım hayata. Sonra mutluluk dağatacağım tane tane insanlığa.
Genişleyen gövdem kimbilir hangi hikayelere tanık olacak. Özgürlük kavramı gibi ellerim gökyüzüne ulaşırken, ayaklarım yere bir o kadar sağlam basacak.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta