Ah bu bitmeyen arayışlarımız, dinmeyen kalp ağrılarımız..
Sonunda kendi başına da mutlu olmayı öğreniyor insan.
"Sen mutlu ol, mutluluğuna katılmak isteyen olursa kendiliğinden gelir" diyor yüreğim.
Sonra anlıyorum ki Nazım'ın bahsettiği umut edebilme kabiliyeti hala benimle. İçim ısınıyor birden.
O sıcaklığa armağan ettiğim, bir kadeh şarabın verdiği hafiflikle yeniden kucaklıyorum hayatı ve "iyi ki" lerim için bir kadeh daha dolduruyorum.
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta