Umut Uyandı Şiiri - Kasım Kobakçı

Cümleler durmadan zihnimden akar.
Ankara ufkunda şimşekler çakar.
Fuzuli şiirle kalpleri yakar.
Gözlerim yollara hüzünle bakar.
*
Satırlar boyunca anlattım bitti.
Düşüncem kaybolup uzağa gitti.
Zamanın rüzgarı nefreti itti.
Kelimem kuş olup engine yetti.
*
Söylenen kelamlar kağıda konmuş.
Eskişehir kışın soğuktan donmuş.
Ağaçlar sararıp erkenden solmuş.
Cümleler sel olup deryaya dolmuş.
*
Gelecek günlere haber uçacak.
Yarınlar bizlere kucak açacak.
Karanlık geceler korkup kaçacak.
Aydınlık umutlar ışık saçacak.
*
Yıllarca içimde hasret gizledim.
Gözlerim yollarda sessiz izledim.
Yunus'un sözlerle ruhum közledim.
Anamın evladın çokça özledim.
*
İnsanlar engine doğru koşuyor.
Irmaklar denizi bulup coşuyor.
Aşıklar dağları her gün aşıyor.
Yürekler umudu öne taşıyor.
*
Baharın renkleri yüze gülecek.
Kışların ayazı elbet bitecek.
Doğrular yalanı yırtıp silecek.
Nesiller gerçeği kalpten bilecek.
*
Güneşin ışığı doğar inceden.
Kuşların sesleri gelir bahçeden.
Ayrılık acısı vurur geceden.
Bursa'nın suları çağlar tepeden.
*
Haberler yayıldı yüce dağlardan.
Bülbüller ayrıldı yeşil bağlardan.
Mektuplar okundu eski çağlardan.
Balıklar kurtuldu yırtık ağlardan.
*
Sevinen kalplerde umut uyandı.
Karanlık geceler nura boyandı.
Aşıklar bu aşka zorla dayandı.
Cümleler yazanlar hakka inandı.