Umut Gürses Şiirleri - Şair Umut Gürses

Hû diyerek aşka soydum vücudum
Diktiler hüllemi giy in dim geldim
Bıraktım rengimi döktüm muradım
Hakkın nuru ile boyandım Geldim

Ol dedi sahibim evvel çağırdı

Kaf-i Nun içinde geldim bu hana,
Hakikat yolunun budalasıyız,
Pirimiz Kevser'dir Yeri Meyhane,
İçeriz daima müptelasıyız,

Sıtk ile Soframız Açık daima

Kaftan Kafa Attı cümle dert beni,
Derdime dermanı bulamaz oldum,
Ellere Yaz Bahar Bana Kış günü,
Kabım Delindide Dolamaz Oldum,

Kimisi Yar ile Eğlenir Durur,

Kimse nedir bilmez aşkın esrarı
Marifet babında olanlar bilir
Kün emri söyleyen yaratan varı
Ikrarina sadık kalanlar bilir

Elinde tariki erler süreği

Söyleyecek Sözüm Vardır Çözene,
Bu İlmin Sahibi Kimdir Kimdendir,
Yem Yeşil içinde Kızıl Bezene,
Bu Demin Sahibi Kimdir Kimdendir,

Arifler Sularda Yüzmez uçarlar,

Kimine Saç verdin kimi kaldı kel,
Kimine Gün aydı bazı vurdu sel,
Kimi ekmek bulmaz kimi buldu bal,
Ben Senin Sırrına Vallah ermedim

Bir kavme çokça nebi yolladın,

Kimse demesin hiç ben buldum diye
Hidayet Sadece Allah'ın izni
Sanmasın doğruya ben geldim diye
Hidayet sadece Allah'ın izni

Yazdıran,çizdiren, okutan Allah

Kiramen Katiben değilim ki ben
İnsanı alıpta nasıl tartayım
Kendinde var olan bir ten birde can
Bu bulanık pazarda kime satayım

Zaman geçti insanoğlu evrildi,

Dört kapının dört kurbanı vardır bilene
Birincisi İsmail'e inen koç imiş
İkincisi tarikata talip gelene
Pir önünde meydanlara konan koç imiş

Üçüncüsü marifette erin harcıdır

KÜN deyiben türlü alem var etti,
Ademi tutupta cihana attı,
Fazlı'yı kul edip Pazarda sattı,
Yetmedi Cihanda türlü sırları,

Eyüb'e kurt verdi, Yusuf'a kenan,