Umut Güneşi Şiiri - Yusuf Sarı 2

UMUT GÜNEŞİ

Nehirlerin, kevser aktığı dağlardan gel,
Diyarları, peygamber kokan çağlardan gel.

Bir kez daha tomurcuklan bağrımızda,
Etrafa umut saçan bahçelerden gel.

Şafak ol, dağıt karanlığın perdelerini.
Gönül mevsimlerimizi ısıtan güneşlerden gel.

Sil seccadede ıslak gözyaşlarını,
Seher yeli ol, doruklardan gel.

Fecrin heyecanıyla doğ üstümüze,
Baharın diriltici esintileriyle gel.

Has bahçede güllerimiz kurudu,
Sinesi kanayan bülbüllerin şarkısıyla gel.

Mehrin say aşka bulanmış yürekleri,
Zemzemle yıkanmış duvaklarla gel.

Mim duraklarında yandı titrek hasretlerimiz,
Ayetlere meftun olan duygularla gel.