Düşler Yurdu.ı Şiiri - Yusuf Sarı 2

DÜŞLER YURDU – I

Sen ey kelimelere hapsedilmeyen güzellik!
Bakınası kirpiklerinden ay tutulur,
Yaşama hevesi kuşatır kelimelerim.

Duygular seninle miraca yükselir,
Kutlu yolculuklar nefesinle şenlenir.

Gönül sahraları hep seni özler,
Yaralı kuşlar hep yağmurlarını bekler.

Kevser sularıyla beslenir güllerin,
Bakışların ummanlar kadar derin.

Hüznünle kabarır, akar Dicle,
Enel Hak diyen Hallac’ın külleriyle.

Muhacirler dolu yollarında kervanlar,
Rahmine hicret eder yıldızlar.

Ruhları yangın yerine çeviren korlar,
Duyguların ezberini bozan tufanlar.

Sen esrarlı duaları peşinde sürükleyen,
Ve hep vuslat ırmaklarını bekleyen

Gül yapraklarından süzülen şebnem,
Gözlerin rehlasında dolan nem.

Gölgende kurulur darağaçların,
Dudaklara sürünür son hatıraların.

Hep ezberlenir çile yolların,
Her çiçeğin rahmindedir sancıların.

Gözlerin ki yurttur, sana akar mültecilerin,
Yaşama hevesini unuttuk, nerde o güzelliklerin?

Sensiz kuşlar unutur uçmayı, güller unutur açmayı,
Başka baharlara erteledik avuçlarından Kevser içmeyi.

Mim duraklarında titrek hasretlerin
Tufanlar yutar o derin gözlerin.

Ateşler yudumlanır ey aşk gözlerinden,
Duanın büyüttüğü tenler yıkanır denizlerinden.

Bil ki sen nefessin yüreklere vurulan mühür,
Sensiz ne sevinçler, ne acılar hür…

Gök kuşağı imrenir kirpiklerine,
Ay tutulur o öte mavera iklimlerine.

Katrelerin alevlenir, dolaşır bedenlerde,
Hudutsuz bir heyecanla tomurcuklanırsın gönüllerde.

Sürgünlüyüz yıllardır; utanır, saklarız derdimizi,
Esir etme kapından, kovma dergâhından bizi.

Düşlerin o nemli ve yağışlı serinliklerinde,
Gözyaşı döktük, ıslandık ey aşk derinliklerinde.

Uykusuz, sancılı rüyalardan uyandır bizi ey,
Zarif çiçeklerin, sabah çiğlerinin berrak damlası ey!

Sarmaşık misali sarıldık yapraklarına,
Damarlardan nehirler taşıdık topraklarına.

İster tut elimizden, ister gizli yarayla bırak,
Alınlar seninle seccadeden tat alır ancak.

Sen şevke gelen ebabillerin kasidesi,
Güle vurgun, bülbüllerin bestesi.

Ey kelimelere hapsedilmeyen güzellik!
Son umutlarımız buharlaşmadan,
Al yüreklerimizi, götür avuçlarından…