Olsun yine de aynı havayı soluyoruz seninle,
Aynı aya güneşe bakıyoruz,
Gecenin rengi ikimizin içinde kapkara,
Gökkuşağı ikimiz içinde rengârenk,
Aynı dili konuşup aynı kelimelere hükmediyoruz,
Önemli değil ki yüzyüze konuşmamak,
Önemli değil ki...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta