Ah! Umut sen neydin?
Mükemmel bir sabah kahvaltısı,iğrenç bir akşam yemeği.
Bazen nazlı bir çiçek,
Bazen dikenli bir gül.
Bir yol,bir,beklenti,bir heves bir dua...
Ya sen neydin?
Hem devasa bir mutluluk,hem sonsuz bir acı.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta