Bir kahve fincanın dibindeki telve gibi yüreğime oturmuştun.
Bir türlü ilham veremeyen dağlar gibi pusluydu heryer.
Ne deniz maviydi.
Ne toprak olması gereken renginde.
Yanmış kibrit çöplerini de kutusuna koymak neyin nesiydi ?
Sazımda güftesini bilmediğim bir beste,
Gözümde iki damla yaş,
I
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni
Devamını Oku
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta