İnsan yaşamın yörüngesinde,
bazen yaptıklarına,
bazen yapamadıklarına üzülür.
Oysaki akıntının kendisini ne yana sürükleyeceğinden bihaber,
çaresizce asılır küreklere.
Varacağı ilk kumsalın adıdır umut.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Umut yaşayabilmektir.
Umut doğan güne göz kırpmak.
Şafağı selamlamak,
Geceyle kucaklaşmak.
Umut yaşayarak yaşlanabilmektir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta