Umut Şiiri - Kerem Kayar

İçimde ciddi bir burukluk söz konusu.
İsyan etmek yerine,
Şükretmeyi tercih ediyorum.
Kalbimi telkin ederken,
Ruhuma narkoz,
Verildiğini hissediyorum.
Acımasız hayatın içinde
Verilen bir rol var bana,
İstemediğim halde,
Oynamak zorunda kaldığımı,
Öğrendikçe üzülüyorum.
Ama,
Ama yine de isyan etmiyorum.
Haykırışlarımın,
Bir yerlerde duyulduğunu biliyor,
Ve mutlaka bir gün beni de,
Acır diye bekliyorum.
Kumsaldan denize can bulmaya koşan,
Caretta yavrusu gibi,
Bir ışığa muhtaç olduğumu,
O ışıkların sönmediğini,
O ışıkların varlığını hissediyorum.
Mutlaka bir gün yüzüme yansıyan
bir lisan,
bir insan,
ve bir aşkın doğacağını biliyorum.
Adım adım yürüdüğüm bu yolda,
Ne kadar da karanlığa saplanıyor
Olsa da efkarım.
Her günün bir umut olduğunu bile bile, Şükrediyorum.
Zamana yenilmek yerine,
Zamana karşı koymayı öğreniyor.

Susadım, susuz kalmışlığıma,
Aldırmadan,
Umuduma umut bağlıyorum.