hep yek karanlığın altında yürür gölgeler,
taş duvarlarda yankılanır unutulmuş geceler.
ay, paslı bir hançer gibi asılıdır ufukta,
rüzgâr eski isimleri fısıldar soğuklukta.
insan kalabalıktır, ama yalnızdır derinde,
bin yüz taşır sessizce kendi kaderinde.
Saat yedi buçuğuydu güzün
Ve ben bekliyordum
Kimi beklediğim önemli değil.
Günler, saatler, dakikalar
Bıktılar benle olmaktan
Çekip gittiler azar azar
Devamını Oku
Ve ben bekliyordum
Kimi beklediğim önemli değil.
Günler, saatler, dakikalar
Bıktılar benle olmaktan
Çekip gittiler azar azar




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta