Umudum Vardı Şiiri - Merve Zen

Umudum Vardı

Sözlerimin sır perdesini aralarken
Sayfalarca kaybettim kendimi
Güzel şeyler olacak diye beklerken
Hep bir zorluğa adamak zorunda kaldım ömrümü,
Ve kaybettim, zamanımı da o anı da,
Kendime gelemiyorum ama yinede sendeyim.
Umudum var hâlâ, ben varım sen varsın ya..

En mutlu anımda hüzün yapışır yakama,
Yaşadıklarımı bir bir vurur suratıma,
Zaten çoktan alıştım vedalarına,
Kaybettiğim ben miydim sen mi, bilemedim.
Kitaplarca anlattım, kendime anlatamadığımı,
Ve sözler sustu, sana dair söylenecek kalmadı...

Şimdi seni sevmek vardı, yine yaptım,
Kendimden çok sevmekti yanlışım,
Hava yaz olsa da yüreğimde kalır kışların,
Yüreğimi aydınlatır yinede bakışların..
Ruhum bedenimi terkedecek sandım,
Yutkundum, susturdum dilimi,
Kalbim susmadı, aklım katletti kalbimi,
Güvenmeyi de bıraktım artık,
Kendime bile güvenmiyorum.
Tek bir umudum vardı, yaşamak.
Galiba artık onu da yapamıyorum..