Ümit-ul mahluk Şiiri - Eyüp Hamza Gül

Bir umutla baktım yüzüne,
Belkide çok mutluydum,
Yada derin bir hüsran içinde,
Sanki manevi bir azap, kalbimde.

Ancak bu alçak zaman,
Utanmıyor çekip gidiyor,
Küçük ellerimden âdeta kayıyor,
Ama sen ve sadece...

Üzülme mahrum kalmaz bu beden,
Ya senden ya senden,
Burdan bakınca evvel,
Sevdim tabii sevdim ben.

Misk kokuyor bu yüzsüz hayat,
Aldattı galiba pak nefsimi,
Üzülürüm, çünkü,
Vahim olan vicdân-ı muhterem.

Ah, ah benler ve senler
Yarım Kalan hayaller
Sevgi dolu yürekler
Merhametsiz saatler.

Geçti gençliğim arsız bulutlar misali
Neden görmedin bu mapus gözleri
Divane olmuş elleri
Tekerrür eden tevbeleri