Ulaşılmayanlar Şiiri - İbrahim Coşar

Bugün seni aradım, ulaşamadım sana;
Sesini duymak için, hasret gidermek için.
Çevirdiğim numara cevap vermedi bana;
Yüreğim darmadağın, alevlendikçe içim.

Tekrar tekrar aradım ne ses var ne de soluk;
Suskunluğun içimde dayanılmaz bir boşluk;
Böyle yaşanırmış aşk, böyle imiş sarhoşluk;
Siyahken hasretinden beyaza döndü saçım.

İnsanın sevdiğinden ayrılması bir zulüm;
Senin aradığını senden almış ya ölüm,
Ben dünyada olana ulaşamadım gülüm.
Hasretlik bende de var, her biri biçim, biçim.

Bugün seni aradım, telefon sessiz kaldı;
Kimse bilmez içimde kaç mevsim susuz kaldı;
Geceyle kavgam vardı, gözler uykusuz kaldı;
Herkes bolluk içinde bense sevgine açım.

Ayrılık Coşari’nin kalbine saplanmış ok!
Yüreğime sığmayan yıllardır yanımda yok!
Benim kalakaldığım günler de bir hayli çok!
Ben senle yaşıyorum, emin ol sensiz hiçim.

11.08.2026/Samsun