Karanlık, anlamsız
Dün gece bir yolculuğa uğurlar gibi seni
itinayla katladım, koydum bavuluna
bütün giysilerini.
“Ver birine” dediler,
bir başkasının sabahına karışsın
Şeb-i firkatte gönül, zifir-i hicrân ile dûçâr
Sînesi kül kesilir, her nefesi bir mezâr
Bir hayâl doğdu ansız, gecenin bağrından ince
Sanki rahmetti o an, çölde serâb değil, pınar
Ellerimle kazıp şu toprağı
uzansam yanına boylu boyunca
Tabiatı örtsem tekrar üstümüze
Gözlerimde çiğ taneleri
Göğsümün kafesi yangın yeri
Sen gittin gideli
Geçer her gün bir evvelkinin aynî sûretinde,
Ne bir renk var ne bir ses, hep sükûtun heybetinde.
Zaman bir kıskaç olmuş, ruhumu sıktıkça eyvâh,
İçimde yankı bulmaz ne heves kalmış ne âmâl.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!