Yorgunum be ana
İnsanlar katilleşti, Ve
Hep birlikte katlediyorlar iyileri
Güvensiz bir kalabalığın içine düştüm
Etrafım ekmek kavgası can pazarı
Umutlar bitik, cüzdanlar ölüm kusuyor
İnsanlar yozlaşmış azizim
Kiminin elinde kardeş kanı
Kiminin yüreğinde ihanet saklı
Firaridir düşüncelerim
Bazen bir tabutta düşlerim
Bazen de darağacında uyuklar tenim
İnanmadım hiç bir zaman yaratandan başkasına
Ne krala taptım nede soytarı putuna
Aşım olmazdı bazen, sokağımda fukara
Eylemem altın gümüş rab kefil rızkıma
Zaman aktı gidiyor coşkun dereler gibi
Ah şu acınası insanlar
Ölüm saçan bir gezegende güce tapanlar
Sonunda zararın tadına varıp yanılanlar
Rızkını yaratıcı hariç türlü yoldan arayanlar
Çaldığından verip cenneti kazanmaya çalışanlar
Giyindiği kıyafeti ayıplarını örtecek sananlar
Yıkılır mı zindanlardaki duvar
Geriye gelir mi uçup giden umutlar
Aydınlanır mı hücre doğsada yarınlar
Yalnız kalır mı özgürlük ile mahkumlar
Çekilir tesbihler türlü düşüncelerle
Hâr-ı bülbül olsaydım Zozan'da
Rüzgarda üşüseydi yapraklarım
Razı İdim, dolu ile kırılsaydı dallarım
Hiç olmazsa üç günlük ömrümde
Bir bülbül sevdasına şahit olurdum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!