akşam üstü ufka doğru yürüdüm.
Çocukluğumdan beri oradaydı.
Dağların ardında, bulutların altında,
gözümün yetiştiği son çizgide.
Yaklaştıkça ulaşacağımı sandım.
Bir adım attım, o da bir adım geri çekildi.
Yıllar geçti...
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta