akşam üstü ufka doğru yürüdüm.
Çocukluğumdan beri oradaydı.
Dağların ardında, bulutların altında,
gözümün yetiştiği son çizgide.
Yaklaştıkça ulaşacağımı sandım.
Bir adım attım, o da bir adım geri çekildi.
Yıllar geçti...
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta