Ufkuma Doğan Güneş. Şiiri - Can Elıf

Güneşim misin, bilmiyorum,
Ama her anıma doğuyorsun,
Bir sabah yıldızı gibi ufkumda,
Karanlık bulutlarımı eriten
Sonsuz ışığınla…

Ne de olsa ilk aşktın,
Ama kalbimde açan bir galaksi,
her “Seni seviyorum” la
Ay’ın sessiz şarkısı gibi yankılanıyor.
Ruhumda ...

Sevdiğim, sevildiğimi hissettiren,
Rüzgâr gibi okşayan varlığın,
Denizlerin derinliğinde saklı bir sır,
Senle tamamlanan bir evren var;
Yıldızlar bile senin için parlıyor.

Ve ben, her sabah yeniden
Güneşin ışığında
Seninle uyanmak,
Ayın ve yıldızların altında
Sonsuzluğa yol almak istiyorum.