Uçuşmak Vardı Şiiri - Hamza Mamaş

Ruhumu ufuklarında yüzdürdüğüm
Köpük köpük masmavi ummanım vardı
Ten huzur, can vuslata varınca
Sükut içinde uyuduğum ormanlarım vardı.

Yükselir yürek artarken iman
Sürur dolar ruhum baktığım her an
Teslimim sana baştan ayağa tas tamam
Senin gönlünle buluşmam vardı

Gül güzellik almış gülen yüzünden
Ruhum şifa bulur tatlı teninden
Meltemler utanır gül nefesinden
Rüzgarda gökyüzünde uçuşmak vardı

Sayılı gün ömür her yerde geçer
Bu geniş gönlüme kim hülle biçer
Adına aşık gönül kendinde geçer
Toprakta da olsa buluşmak vardı

Şimdi ne çay derdindeyiz ne de sohbetin
Acıtsa ne olur senin hasretin
Düşmeyle biter mi senin kıymetin
Seni boş ucunda yükseltmek vardı