Bekle
Umudunu kaybetme
Gün gelecek hayallerin düşecek aşk narına
Bırakıp kendini güneşin kollarına
Uzan sımsıcak bir bulut tarlasına
Yeşil bir vadide yürürken duru bir suda arın
Ey uçurtma kanatlı çocuk
Belki de budur yaşamdaki tek kârın
Sınır tanıma bütün yalanlardan sıyrıl
Körkütük acılardan ayrıl
Gözünün gördüğü her renge pembe bir telaş yükle
Kadife bir mutluluğa dokun dikenler içinde yürürken bile
Gecenin bir vakti yakala rüzgârın nefesini
Ey uçurtma kanatlı çocuk
Bir uçurum kenarında dinle renklerin sesini
Dolan mutluluğun boynuna
Umutlarla kol kola gir
Gözlerinin feri kesilircesine seyret doğayı
Bir umut kırıntısında renkli dünyalar yarat
Kokusunu duymadan da baharı yaşa
Ey uçurtma kanatlı çocuk
Dökülse de aldırma gözlerindeki yaşa
Yüreğini azat et sal göklere
Bırak dans etsin özgürce beyaza karışmış mavilerde
Düşünceler siyah olsa da hayaller pembedir nasılsa
Unutma
Kaybolan zamana inat
Elbet bir gün geri dönecek
O maviye boyalı altı çıtalı uçurtma
Kayıt Tarihi : 4.09.2026 11:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!