Üç elma Şiiri - Müyesser Doğan

Sustur dünyanın gürültüsünü...
Gözlerinin bir emriyle durdururum tüm orduları.
Savaş da sensin, barış da...
Zincirlere bağlarım İblis’i,Duamın içinde adın geçerken.
Küfürse küfür alayına,
Sana nazenin şiirler yazarım.
Kendiyle çatışan bir çarkın içinde,
Dönüp dönüp
aslını bulamayanlarınİnsafına eyvallahımız mı var?
Geçilecekse geçilsin yardan da serden de...
Varalım gönlümüzün hududundaki iklimlerin mahrem odalarına .
Orada güneşi doğurur gülüşlerin.
Kucaklayıp sarıp sarmalarım kıvılcımları;
Baharmış ya da kış,
Binlerce nakıştan mevsimler çizeriz.
Tenezzül etmem dünyanın yalan safsatalarına.
Ellerinden saçlarıma ırmaklar bırak,
Serin bir yaz akşamı koksunlar.
Geceler ve sen...
Bir parça Hilal, yüreğinden ekmek yer şimdi.
Yakamozun ışığına şarkılarımızı as,
Uykumu sözlerinin koynuna sakladım.
Haydi, bir masal anlat .
:"Gökten üç elma düşmüş
;Biri sana, biri bana,
Biri de mutluluğumuza..."