Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
duyarlı yüreğinizği tebrik ediyorum.
Allah bir daha o acıları göstermesin.
selamlar,saygılar.
Unuttuk toprağın yuttuklarını/
Minik bedenleri yaşlı insanları/
Genç umutları/
U n u t t u k/
Evet maalesef unuttuk, şu anda birinci derecede deprem kuşağında ve fay hattında yaşayan birisi olarak, bu dizeler beni bir kez daha sarstı ve düşündürdü, ancak münferit olarak yapabileceğimiz hiç bir şeyin olmadığını bilerek, tebrik ederim saygılarımla..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta