Tuval Şiiri - Serdar Tunçluer

Kaçtım, hemde kaç kez uzaklaştım saymadım,
İhanetin kadar sayısız,kararların gibi kayıtsız,
Kaçtım sayfaların önünden seni yazmamak adına,
Değmezsin, çünkü değmezsin kalem yorgunluklarıma,

Ya da tam gerekliyken hatıralar gelmedi hatırıma
Ya da kaçtım hatıralardan buluşma noktalarında,
Uzaklaştı dört duvardan gözlerim, ya utandım
Ya da ben senden uzaklaştım, utanmanın adına,

Bir kere aktı yalanlamam, konuşmam gözlerimin adına,
Sorarsan yaştı akan,unutulmak istenenler adına,
Belkide tozdu gözüme giren, belkide sendin küçülmüşlük adına
Her ne ise neydi, ağladım kaybolanlar adına

Bir keresinde aynada gördüm aksimi, belkide ayna çıktı karşıma,
Tanımadıysam kendimi, ya kırıktı ben gibi, ya da ben gibi suçsuz
Belli ki değişmiş, ya da değişmişti bir şeyler,
Ayna değil aksiydi,bana bıraktığın çizikler,

Defollarım tükendi, kelimede yok yerine koyacak,
Zihnimde silindi,belkide ecelim son kelimem olacak
Ne sanat, ne sanatkarmışsın be kadın karaçal,
Yine kalmaz bilesin, sana kalmaz bu tuval