Tutunamadım
Damarlarımı kesti kelimeler
Çürüyen uçurtmalar gökyüzüne sitemli
Bakabilir miyim bulutlara?
Gözlerim tutuşup yanıyor orada
Tutunamadım
Harfler ayaklarıma batıyor
Yürüyemem çatlayan yolda
Kelimeler okşarken dişleri
Yok eder beni kapkara cümleler
Tutunamadım
Vahşi bir ağaçta sallanıyor sayfalar
Kopsa dalları daha iyi
Uçuşan kelebekler ölmeye meyilli
Gökyüzüne yükselen sahte gülümsemeler
Bunlara mı tutunmalıydım Tanrım?
Tutunamadım...
Dökülüyor tırnaklarım etlerimden
Bir çiçeği dahi tutamam ki ben
Tutunamadım...
Ezbere bilinenlere alkış tutamadım!
Sırtımda yükselen duvar dibine sığındım…
Tutunamadım
Ellerimi ellerimle sarıyorum
Ellerime tutabiliyorum.
Yalnızca ellerimi…
Kendime tutunabiliyorum
Kendime..
Kayıt Tarihi : 19.08.2026 15:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!