Hep dışarıda kaldım, kapısında hayatın,
Bana ait olmayan diyarlarda yolcuyum.
Kırıldı her uçuşta tüyleri iki kanatın.
Sadece uğranılan, terk edilen hancıyım,
Bir nefeslik yerim var kurulan masalarda,
Kendi kaderim yazmaz, kendime yabancıyım
İsmim yankılanmıyor o sıcak odalarda,
Zorladılar figüran, bir misafir olmaya,
Bir başıma kayboldum kalabalık yollarda
Gücüm kalmadı artık sararıp da solmaya,
Bana biçilen kaftan hep geçici olmaktır,
Kimse niyet etmedi benimle son bulmaya.
Payıma düşen yalnız rüzgarda savrulmaktır,
Koca bir yeryüzünde köksüz, yersiz kalmaktır.
Kayıt Tarihi : 23.05.2026 03:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!