Bir çocuktum küçücük, yüzü gelecek bakan
Büyüdüm adım adım büyüdüm kaderimle
Bir fırtına koptu ki gelip evimi yıkan
Ne ana var ne baba büyüdüm emeğimle
Zahmet yoğurdu elim ateş yutkundu dilim
Yetimlikle elele kör bir köşeydi yerim
Şımartılmadım asla zahmet etme diyen yok
Kal diyenle oturdum gel diyenle giderim
Vurmayın yüzüme yalnızlıkları
Hiç kimsem kalmadı boş odaları
Hani gülen annem hani dağ babam
Kapattı ışığı tüm kapıları
Kapattı ışığı tüm kapıları
Kapı ver elimi bir tut ne olur
Avuçlarım kırık tutsanız nolur
Kaçmayın bir durun durun durun ne olur
Avuçlarım kırık tutsanız nolur
Kaçmayın bir durun durun durun ne olur
Avuçlarım kırık tutsanız nolur
Sokaklar unutun beni anmayın
Lambalar altında yalnız komayın
Sımsıcak yuvalar duman duman tüterken
Almayın sokaklar beni sakın almayın
Almayın sokaklar beni sakın almayın
Kapı ver elimi bir tut ne olur
Avuçlarım kırık tutsanız nolur
Kaçmayın bir durun durun durun ne olur
Avuçlarım kırık tutsanız nolur
Kaçmayın bir durun durun durun ne olur
Avuçlarım kırık tutsanız nolur
Servet Balıbey
Kayıt Tarihi : 8.05.2026 19:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!