Tütün çiçekleri açarken Murat kıyısında, Ağustos sıcağında aileler tarlalara yürürdü; emek için, ekmek için...
Uzak köylerin türkülerini sararak dumanına, trenler gelir geçerdi Muş ovasından, elinde kırık bir umutla bir ihtiyar kadın, tütün yaprağı gibi sarıyordu zamanı ince ince...
Her geçen trenle biraz daha eksilerek bekliyordu gideni, gelmeyeni...
Kenan TaronKayıt Tarihi : 15.04.2026 00:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!