Tuştum Be Anam. Şiiri - Mecit Aktürk

Bilirsin ki isyan yakışmaz bana
Sükür, o eşiği aştım be Anam.
Yüzüm gülmese de kaderden yana
Yine de çağlayıp coştum be Anam.

Ellere sorarsan; pek hassas yapım
Yüreğim çok hassas; Tek hendikapım!
Hal böyle olunca çalmıyor kapım
Oysa yanındayken hoştum be Anam.

Artsa da gün be gün derdim, elemim
Batmaz sanıyordum solumda gemim
Sır verdim, tutmamış, yazmış kalemim
Ben de bu duruma şaştım be Anam.

Çekilmez olsa da çektiğim çile
Bilirsin, ar edip getirmem dile
Lâkin, gel de yanma! Rüyâmda bile
Mutluluk ardından koştum be Anam.

Eskiden çok mutlu, ne kadar şendim
Sanırdım çok muhkem, yıkılmaz bendim
El ense çeken ben, çift dalan bendim
Sonunda hayata, tuştum be Anam.

Rabbim gönül vermiş; sanki med-cezir
Keder sultan oldu, ben ona vezir
Tedbirli adamım, mezarım hazır
Azrâil gelmeden eştim be Anam.