Turnaların Ocağı Şiiri - Sadık Kocabaş

TURNALAR OCAĞI
:
Yüksekten uçarken süzüldü kanat,
Hakk’ın dergahına eyledik biat.
Gönül gözü açık, özünde berat,
Turnalar Şahımı görmediniz mi?

Fırat’ın üstünde kanat çırparken,
Zalimlerin bendini kırıp yıkarken,
Aşkın deryasına her an bakarken,
Zülfikar Sahibini görmediniz mi?

Ocağımız dizildi, vardık sehere,
Sırrımız büründü nurlu bir yere.
Bağlandık yürekten o ulu ere,
Haydar-ı Kerrarımı görmediniz mi?

Pirin eşiğine yüzümüz sürdük,
Karanlık geceyi ışıkla ördük.
Biz bu hakikati meydanda gördük,
Aliyel Mürtezamı görmediniz mi?

Horasan ilinden haber getirdik,
Yolun zahmetini orda bitirdik.
Benliği deryada yakıp yitirdik,
Şah-ı Merdanımı görmediniz mi?

Dağların başında yuva kurarız,
Mazlumun halini Hak’tan sorarız.
Biz ancak o yüce dosta vararız,
Hakk’ın Aslanını görmediniz mi?

Süzüldük göklerde, indik dergaha,
Eğilmeyiz asla kula, eyvaha.
Canımız kurbandır o yüce şaha,
Gül Yüzlü Sultanımı görmediniz mi?

Bülbül olup gül dalında öterim,
Ocağın içinde yanar tüterim,
Sözün deryasında bende biterim,
Kalemsiz Şairimi görmediniz mi?