Alın götürün derdimi turnalar.
Anlatacak kimsem yok,
Taşıyacak gücüm kalmadı.
Feryadıma kızmayın rüzgarlar.
Naz edecek kimsem yok,
Artık sabrım kalmadı.
Gördüklerini zannediyorlar ahvalimi.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta