Turnalar
Alın götürün derdimi turnalar.
Anlatacak kimsem yok,
Taşıyacak gücüm kalmadı.
Feryadıma kızmayın rüzgarlar.
Naz edecek kimsem yok,
Artık sabrım kalmadı.
Gördüklerini zannediyorlar ahvalimi.
Bildiklerini sanıyorlar yaşlarımın sebebini.
Bilmezler hiddetim yazgıya değil onlaradır,
Kasırgalar! Yeg vücud eyle kendinle beni.
Bari öyle haykırayım hakikatleri deli deli.
Kayıt Tarihi : 2.05.2026 20:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Şair, hayatın yükünü omuzlama konusunda herhangi bir insandan yardım alamayacağını ve hayatta herkesin yalnız olduğunu fark ettiğinde doğadan ve varoluştan medet ummaya başlamıştır. İnsanın kendi kendine yetenek ayakta kalabilmesini özgürlük olarak tanımlayan şair, kendisini bu noktada kuşlarla özdeşleştirmiştir. Artık tek sistemini turnalara anlatabilmektedir. Cevap alamayacağını bile bile...
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!