senle biz
uzak şehirlerin
gecelere doğan iki kayıp yıldızıyız
nasıl bir talih bu
ellerimiz ayrı ayrı ırmakların kuruyan hüzün deltası
ne çok özlesem de dillerim lâl söylemem
her seher gözlerin aydınlatır günümü
varayım yanına desem varamam
gel gidelim desem gelemezsin
bir kitap verin
içimdeki hasreti söndüreyim
sabah akşam okuyup okuyup dağıtayım
akıl melekelerini
sevdan sönmeyen od
yandıkça yanarım
ne umudum kaldı ne çarem
nasıl bir sevda bu içim kurudu öldü
ne yüzüne bakacak yüzüm
ne gidecek yolum var
ne sözümü duyuracak
dilim
kaldım dağ başlarında üstümde kar boran
bir yanar bir donarım geçti gidiyor ömrüm
gözlerimi sızlatıyor sensiz geçen her gün
sevdan sönmeyen od
yandıkça yanarım
yastığım oldu diken her aklıma geldiğinde
sevdan ömrüme oldu cellat
uyku tutmuyor uyku tutmuyor
1811202520:16
Kayıt Tarihi : 17.07.2026 07:29:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!